صدایش را میشنوم....صدای گریه اش را.....آره متولد شد....کودک درون من متولد شد.....

اما امروز میخندد....نگران میشوم....باید مراقبش باشم....باید یاد بگیرد اگر زمین خورد،از رحمت

 خدا نا امید نشود....اگر دلش شکست،گوشه ای خلوت پیدا کند،سجاده اش را پهن کند وفقط

با خدا درد و دل کند....باید یاد بگیرد....

کودکم زمانی متولد شد که قرآن بر سر گذاشته بودم....همان لحظه که شکستم.....از درون

شکستم.....آری همان زمان متولد شد....کودک درونم.....کودکی که شاید پاک شده باشد از

همه گناهان و آلودگی ها.....باید مراقبش باشم .....

راستی تو هم مراقب کودکت باش....دوستش داشته باش......

                            ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به کودک درونت بگو که خدا را فراموش نکند در هیچ لحظه ای.....